Dende o CPI Plurilingüe dos Dices (Rois-A Coruña) chéganos este telexornal adicado á figura homenaxeada no Día das Letras Galegas, Ricardo Carvalho Calero. Grazas por compartir este vídeo que nos achega a este autor e á súa obra.
A toponimia é a disciplina que estuda os topónimos ou nomes propios de lugares: os das aldeas e parroquias, os dos ríos e leiras, os dos penedos e fontes... É un aspecto fundamental do noso patrimonio inmaterial. Se queredes descubrir o significado dos nomes de concellos, parroquias, vilas, aldeas... premede nesta ligazón . Tamén poderedes visualizar sobre unha fotografía aérea os milleiros de microtopónimos (nomes de terras, outeiros, penedos, praias, fontes..). Toda esta información sérvenos para coñecer mellor o noso territorio e a historia local de cada recuncho galego.😊
Eu busquei o topónimo "A Esquipa" onde se atopa o noso cole. Sabiades que en Galicia hai máis lugares que teñen ese nome? Mirade ⬇⬇⬇ Sodes capaces de atopar o cole na foto aérea? 👀👀
A proposta de hoxe é seguir mantendo viva a tradición dos maios a
través da memoria dos maiores. Aproveitade para preguntarlle aos vosos
avós e avoas, bisavós e bisavoas, como vivían esta festividade, que se cadra é
distinta, ou non, a como se vive na actualidade.
E como este ano non podemos celebrar a Festa dos Maios no cole,
deixámosvos uns vídeos onde Alba (Aulas Galegas) nos explicarcomo facer un
maio con material de refugallo e outro da maneira tradicional adaptado
ao confinamento.
Animádevos a facer o voso en familia? Veñaaaaa
Non esquezades enviarnos o voso resultado ao correo
ceipmestrerodriguezxixirei@gmail.com
Se preferides tamén podedes debuxar o voso maio e pintalo como vos apeteza.
Cando as últimas choivas de Abril desaparecen e chegan os primeiros
raios do sol, a natureza estanos dando un sinal: comeza o novo ciclo
natural, e iso para un pobo labrego coma o noso é un motivo de
celebración. Así comezou hai miles de anos a festa dos maios en Galicia, tamén coñecida simplemente como os Maios. Esta celebración primaveral adóitase celebrar arredor do 1 de maio. A festa consiste en realizar diversas representacións arredor dunha árbore ou escultura, chamada maio feita con fiúncho, flores, musgo, carrabouxos… Grupos de xente cantan coplas populares cheas de crítica social (que tamén reciben a denominación de maios), ás veces dialogadas, mentres camiñan arredor da escultura, acompañados de percusión de dous paus. Era habitual pedir aos asistentes un aguinando que, por Lugo ou Ourense, adoitaba consistir nunha presada de castañas maiolas (castañas secas), noces ou abelás, substituído hoxe por diñeiro.