A tradición de cantar os reis

Unha tradición habitual do Nadal era ir cantar polas casas. Grupos de mozas, mozos, nenas e nenos percorrían a aldea ou parroquia cantando panxoliñas, romances...transmitidos oralmente de xeración en xeración. A cambio do seu cantar solicitábase o aguinaldo, xeralmente en especie (viño, chourizos, touciño, doces, lambetadas, etc.), que despois consumían todos xuntos facendo una festa ou foliada.

En Nadal cantábanse panxoliñas ou nadais, en Fin de Ano as Xaneiras, Manueis ou Aninovos e a véspera de Reis os cantares de reis ou aguinaldos.
Consideramos fundamental manter vivas as nosas raíces, por iso e para que este patrimonio non esmoreza, a rapazada de Infantil e as súas familias, saímos cada ano a cantalos reis polos arredores da escola, tentando recuperar esta fermosa costume.

COÑECES O APALPADOR?

O Apalpador é un xigante carboeiro que descende das devesas na noite do 24 ou 31 de decembro, segundo a zona, para visitar ás nenas e nenos, tocándolles no ventre para ver se comeron abondo durante o ano, deixándolles unha presada de castañas. Ás veces déixalles algún regalo de madeira feito por el. Deséxalles que teñan un ano novo cheo de felicidade e fartura, e murmúralles “así estexas todo o ano”.

Na montaña lucense, principalmente, nos vales do Cebreiro, Courel, Louzara e Ancares, é onde pervive a figura deste vello e rexo carboeiro que apalpa a barriga dos nenos e nenas. Apalpador, Apalpa-Barrigas ou Pandigueiro é o nome que recibe esta pesonaxe que está ligada ás comarcas de Sarria, Quiroga, Lemos, Terra de Trives e os Ancares, aínda que se está a recuperar en toda Galicia.

Pra cantar no SAMAÍN

Coñeces a verdadeira historia do Samaín?

Hai aproximadamente 2.600 anos chegaron a Galicia os pobos Celtas. Ademais dos seus adiantos científicos e técnicos, como foi a metaluxia do ferro, tamén trouxeron a súa cultura e as súas crenzas. 
A festa do Samaín, representaba para os pobos Celtas, a fin do verán e o inicio do inverno. Esta festa marcaba o inicio do novo ano celta. Nestas datas, os celtas colocaban velas no interior das caveiras dos inimigos mortos e colocábanas nos cruces dos camiños, nas portas das vivendas...co obxecto de arrepiaren aos inimigos.

DÍA DAS LETRAS GALEGAS

Tódolos dezasetes de maio festexamos o día das nosas letras, o día da nosa lingua. Este ano adicámoslle este día tan especial a Antonio Fraguas polo seu labor a prol da nosa cultura e lingua; polo seu traballo como etnógrafo e mestre.
Na escola recordámolo cun xogo de probas. Por equipos fomos superando as probas (organizadas polo alumnado de 6º) e conseguindo pezas de diferentes quebracabezas relacionados con Antonio Fraguas.

 

 

 

UN MAR DE MUIÑEIRAS

Parabéns ao CFR de Ferrol por esta iniciativa tan boa que reivindica a presencia da danza galega na escolas.

FESTA DO MAIO

Coa chegada da primavera celebramos a festa dos Maios, unha festa popular de orixes ancestrais.

Así de fermoso quedou o noso maio. Cantamos e bailamos arredor del. Mirade, mirade!